از هر کسی در ساخت زنجیره سرد بپرسید که از کدام ماده اصلی استفاده کنید، و پاسخ سریعا برمی گردد: PU یا PIR. EPS یک مشکل شهرت دارد - به عنوان گزینه ارزان برای انبارها و سازه های موقت دیده می شود، نه چیزی که شما برای یک اتاق سرد مشخص می کنید. این شهرت اشتباه نیست، دقیقا. اما این کل تصویر نیز نیست.
شکاف حرارتی واقعی است. EPS دارای رسانایی تقریباً 0.033-0.038 W/m·K است، در حالی که PU در 0.022-0.026 قرار دارد. این تفاوت مهم است - اما اینکه چقدر مهم است کاملاً به دمایی که شما در آن نگه دارید بستگی دارد.
جایی که EPS کار نمی کند
برای یک انبار یخ زده که در دمای 18- درجه یا پایین تر است، شکاف تعیین کننده است. برای رسیدن به همان U-value، به EPS بسیار ضخیمتری نیاز دارید، و ضخامت اضافه شده فضای قابل استفاده را وارد میکند، به ساختار وزن اضافه میکند و در نهایت مزیت هزینه را از بین میبرد. برای آن اتاق ها، PU یا PIR تماس مناسبی است. فریزرهای انفجاری، نگهداری بستنی، گوشت منجمد و غذاهای دریایی - این منطقه PU است و EPS به آنجا تعلق ندارد.
جایی که هنوز منطقی است
اما دمای هر اتاق سردی 18- درجه نیست. بخش بزرگی از سردخانه در عمل در محدوده صفر درجه تا +10 درجه کار میکند: پیش سرد کردن میوه و سبزیجات، نگهداری لبنیات، توزیع محصولات تازه، ذخیرهسازی گل، سرد کردن نوشیدنی. در آن دماها، اختلاف حرارتی بین EPS و PU به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. یک پنل EPS 100 میلی متری در این محدوده عملکردی نزدیک به پنل PU 60 میلی متری دارد. اگر فضای لازم برای پانل ضخیمتر دارید، EPS کار میکند - و صرفهجویی در هزینهها قابل توجه است.
یک عامل دیگر وجود دارد که به ندرت آن را در برگه مشخصات قرار می دهد: قابلیت تعمیر. پانل های PU، هنگامی که آسیب ببینند، به سختی در محل تعمیر می شوند. فوم سفت است، به سطوح چسبیده است و سوراخ شدن یا آسیب ضربه اغلب به معنای جایگزینی کل پانل است. EPS متفاوت است. می توان آن را برش داد، وصله کرد و به صورت محلی جایگزین کرد. در یک اتاق سرد کار که در آن لیفتراک ها کار می کنند و درها ضربه می خورند، این قابلیت تعمیر ارزش عملیاتی واقعی دارد. این یک معیار عملکرد نیست، اما یک معیار هزینه است - و برای بسیاری از اپراتورها، بیش از چند نقطه هدایت حرارتی اهمیت دارد.
سردخانه فصلی کشاورزی جایی است که EPS قوی ترین حالت را ایجاد می کند. مراکز نگهداری سیب، سیب زمینی، سیر و پیاز اغلب فقط برای بخشی از سال و در دمای بین 0 تا 4 درجه کار می کنند. این ساختمان اغلب یک قاب فولادی ساده با پانل های عایق بندی شده است و بودجه آن نیز محدود است. پانل های EPS نیاز حرارتی را برآورده می کنند، هزینه کمتری دارند و منبع و نصب آنها در مناطق روستایی آسان تر است. تعیین PU برای یک فروشگاه سیب فصلی بیش از حد مهندسی است و هزینه اضافی چیزی را که عملاً به آن نیاز دارد نمیخرد.
سردخانه های موقت و قابل جداسازی از منطق مشابهی پیروی می کنند. سردخانه نمایشگاهی، پذیرایی از رویدادها، واکنش زنجیره ای سرد اضطراری - اینها باید سریع بالا بروند، تمیز پایین بیایند و دوباره مورد استفاده قرار گیرند. پنلهای EPS سبکتر هستند، کار با آنها آسانتر است و در مونتاژ و جداسازی مکرر تحمل بیشتری دارند. پنلهای PU در لبهها سنگینتر و شکنندهتر هستند و هزینه بالاتر باعث میشود آسیب در حین جابجایی دردناکتر شود.
یکی از مواردی که EPS بیشتر به آن نیاز دارد آب بندی است. سطح فوم نسبت به PU چگالی کمتری دارد و در صورتی که اتصال به درستی آب بندی نشود، لبه های پانل در برابر نفوذ رطوبت آسیب پذیرتر هستند. در یک اتاق سرد، این به معنای توجه بیشتر به واشر، انتخاب درزگیر و مانع بخار است. آب بندی را به درستی انجام دهید و EPS به طور قابل اعتماد عمل می کند. گوشه های آن را قطع کنید و تراکم، تجمع یخ و در نهایت تخریب هسته خواهید داشت - حالت شکست که در وهله اول باعث شهرت بد EPS شد.
هیچ کدام از اینها استدلال نمی کند که EPS باید جایگزین PU در سردخانه شود. این نباید. برای کالاهای یخ زده، فریزرهای انفجاری و هر اتاقی که دمای زیر 18- درجه دارد، PU و PIR انتخاب صحیح باقی می مانند. نکته باریکتر است: EPS جایگاه قانونی در زنجیره سرد دارد و پروژههایی که در آن جا میشود، رایجتر از آن چیزی هستند که گفتگوی صنعت نشان میدهد. مواد اشتباه نیست این فقط برای اتاق های اشتباه مشخص شده است - و در مورد مشاغلی که هرگز برای آنها مناسب نبود قضاوت شده است.
پانل را با دما، بودجه و واقعیت تعمیر مطابقت دهید. نه به پاسخ پیش فرض.









